Kimi zaman bir kuş ilham verir, kimi zaman hayatın kendisi. Bazen de ilhama hiç gerek duymazsın, sadece yazmak istersin.
12 December 2015
Gerçek arkadaş dediğin
Gerçek arkadaş; sen mutsuzken seninle mutsuz olup mutluyken de mutlu olan değil; sen mutsuzken moral veren, mutluyken de moraline moral katandır.
30 November 2015
27 October 2015
Bitmeyen Veda
Her akşam manzaraya bakıp bakıp vedalaşıyordu adeta bu şehirle.
Özleyecekti burayı, biliyordu ama elinden gelen birşey yoktu. İçinde kopan fırtınaları sakinleyen bu kasabadan bozma şehirde gözlerini yummak istiyordu hayata. Çok ileriye dönük bir arzu olsa da şimdiden düşünüyordu bu tarz şeyler. Belki de çok düşündüğünden bazı şeyleri yapmaya fırsat vermiyordu.
26 October 2015
Gündoğumu (Sunrise)
1 adet yıldız, turunculaşmaya başlamış ufuk, seyrek bulutlar ve mavinin tonları.
(A 1 star, horizon that started become orange, scattered clouds and shades of blue.)
13 October 2015
29 September 2015
06 September 2015
Bodrum
Bi' gittim geldim, ne kadar değişmiş. Aşağı site karanlıklara bürünmüş. Almanlar gitmiş, şu çocuklu aile de gitmiş. Tabi okullar açılıyor, çocuğu olan gider.
Ama tek bi'şey değişmemiş; terastaki şu hafif esintili ferah havaya eşlik eden cırcır böceklerinin sesi yanındaki "huzur".
Gözlerini kapa ve hiçliğin huzurunu hisset, ister ilhamı kullan ister kullanma, veyahut mutlulukla doldur içini, sonsuz bir mutluluk. (İşte bu dinginlikle uyuyakalabilirsin.)
Yasla kafanı geriye, uçsuz bucaksız uzayı seyredal; yıldızların gözkırpışları, kimbilir kaçıncı yaşını dolduran gezegenleri, yanıp sönerek giden uçağı ve dahi dikkatli bakarsan etrafını çepeçevre sarmış Samanyolu'nu... Aa bir yıldız kaydı! Şimdi tekrar kafanı aşağı indir, karşıya bak. Her ne kadar karanlık olsa da varlığını gayet iyi hissettiren koocaman deniz, hafif solda ışıl ışıl parlayan Bodrum ışıkları ve sağda ise kapkaranlık bir dağ, üzerinde tek bir ışık yanıyor; mandıranın ışığı.
Böylesine manzaraya sahip, böyle havası olan bir yerde huzur hissetmezsin de nerde hissedersin? Ömür boyu burda yaşamak, burda yaşlanmak isteyeceğim yer.
Özetle Bodrum... <3
Ama tek bi'şey değişmemiş; terastaki şu hafif esintili ferah havaya eşlik eden cırcır böceklerinin sesi yanındaki "huzur".
Gözlerini kapa ve hiçliğin huzurunu hisset, ister ilhamı kullan ister kullanma, veyahut mutlulukla doldur içini, sonsuz bir mutluluk. (İşte bu dinginlikle uyuyakalabilirsin.)
Yasla kafanı geriye, uçsuz bucaksız uzayı seyredal; yıldızların gözkırpışları, kimbilir kaçıncı yaşını dolduran gezegenleri, yanıp sönerek giden uçağı ve dahi dikkatli bakarsan etrafını çepeçevre sarmış Samanyolu'nu... Aa bir yıldız kaydı! Şimdi tekrar kafanı aşağı indir, karşıya bak. Her ne kadar karanlık olsa da varlığını gayet iyi hissettiren koocaman deniz, hafif solda ışıl ışıl parlayan Bodrum ışıkları ve sağda ise kapkaranlık bir dağ, üzerinde tek bir ışık yanıyor; mandıranın ışığı.
Böylesine manzaraya sahip, böyle havası olan bir yerde huzur hissetmezsin de nerde hissedersin? Ömür boyu burda yaşamak, burda yaşlanmak isteyeceğim yer.
Özetle Bodrum... <3
29 August 2015
27 August 2015
Karalamalar-12
Bilgisayar karşımda açık, temiz havada denize karşı ay manzarası. Daha ne isteyebilirim ki...
25 August 2015
Rahat Kafa
Yeni giydiğin beyaz tshirt'üne salçalı ellerini silebilecek kadar rahat olmalı kafan. =))
02 August 2015
29 July 2015
Karalamalar
Hiçbir şey rastlantı değildir. 10 yıl sonra bile hiç beklemediğin bir anda gerçekleşen şey aslında bugün düşünülmüştür.
26 July 2015
25 July 2015
20 July 2015
19 July 2015
06 June 2015
04 June 2015
18 April 2015
Karalamalar-02
Eğer bir bitki besleyeceksem bu kaktüs, eğer bir enstrüman çalacaksam da bu bateridir :)
05 April 2015
31 March 2015
05 March 2015
Değişim
Bazen herşey o kadar yabancı geliyor ki..
Doğduğumdan beri yaşadığım şehir, sokak, gittiğim okullar. İlk kez geliyor gibiyim. Şu sokaklarda hiç gezmemiş, şu köşede hiç dolmuş beklememiş, şu binanın önünden hiç geçmemiş, şu parkta hiç koşmamış gibiyim!
Bir şeyler değişiyor. Hayır bina, yapı ya da sokaklar değil değişen, hayatın kendisi.
Doğduğumdan beri yaşadığım şehir, sokak, gittiğim okullar. İlk kez geliyor gibiyim. Şu sokaklarda hiç gezmemiş, şu köşede hiç dolmuş beklememiş, şu binanın önünden hiç geçmemiş, şu parkta hiç koşmamış gibiyim!
Bir şeyler değişiyor. Hayır bina, yapı ya da sokaklar değil değişen, hayatın kendisi.
19 February 2015
Kış Betimlemesi
Yüzümde bir gülümseme, her yer karla kaplı :) ayak basılmamış, bembeyaz, tüm güzelliğiyle bir kar şöleni yaşanıyor. Daha dükkanlar açılmamış, sessizlik hakim etrafa. Tek tük sokakta insanlar. İşte tam bir kış havası! :) Ama önceki günün soğuğundan eser yok, yerini karın getirdiği sıcaklık almış. Etraf bembeyaz gözükse de, gökyüzü grinin tonunda olsa da hava "mavi" bugün. Tazeliğin mavisi!
28 January 2015
Hayatın içinde formül aramak
Hayatın içinde formül aramak ;
bir sorunun cevabını formülle bulmak gibi hayatta da karşılaştığın zorlukları birinin söyleyeceği formülle çözmeyi isteme durumudur.
bir sorunun cevabını formülle bulmak gibi hayatta da karşılaştığın zorlukları birinin söyleyeceği formülle çözmeyi isteme durumudur.
13 January 2015
'Teşekkür' ve 'sağol'
Teşekkür ederim ve sağol arasındaki ince fark: Teşekkür etmek, yapılan iş karşısında minnettarlık duymaktır. "Sağol" ise iyi ki şunu yaptın, iyi ki varsın ve yine işimi yapman için hep var ol demektir. Yani kısaca, "teşekkür", minnettarlık belirtir; "sağol" ise bencilcedir.
08 January 2015
Subscribe to:
Comments (Atom)




